Cultuur als antwoord op onze kwetsbaarheid
Zes miljoen jaar geleden werden de eerste zaadjes gelegd van wat wij nu ‘homo sapiens’ noemen. Hoe is deze evolutie tot het jaar 0 verlopen? Wat waren de belangrijkste mijlpalen? Hoe zat het met het klimaat en klimaatveranderingen en hun impact op landschap én samenlevingen? Wat leren wij uit deze evolutie om de uitdagingen van vandaag beter te begrijpen? En vooral wie wij -mensen- zijn? Overzicht in de vorm van een tijdslijn heeft inzicht. Inzicht trekt de sporen naar de toekomst, naar uitzicht, waar we naartoe gaan…
Hoe valt dit alles te rijmen met de 'alles is één gedachte' uit het Zonnelied, anno 1225 ? Natuur kent geen ethiek- geen goed en kwaad. Cultuur biedt ons hier een houvast en een antwoord op. Heeft onze cultuur onze kwetsbaarheid evenwel niet teveel 'weggemoffeld' ? Zien we onze veiligheid niet teveel als een vanzelfsprekendheid ? Cultuur die haar oorsprong vergeet wordt destructief. Cultuur die haar plaats herinnert, wordt liturgie: een manier om het geheel te eren.